Zawsze miej w pamięci potrzebę postępowania zgodnie z „cyklem jakości” (Ilustracja 1‑1). Elementami cyklu jakości są: planuj, działaj, oceniaj (obserwuj i recenzuj) oraz ulepszaj.

Ilustracja 1‑1: Zasada koła jakości

Cykl życiowy produktu transportu publicznego jest krótki, jako że zmieniają się potrzeby klientów. Zaleca się zatem przeprowadzanie regularnej oceny usług transportu autobusowego. Zakres i możliwości tak znaczących przeglądów różnią się w zależności od stopnia zmian w zagospodarowaniu przestrzeni miejskiej, wzrostu liczby mieszkańców i zatrudnienia, polityki transportowej, stylu życia użytkowników, itd., jak również od charakteru ciągłego procesu monitorowania. W każdym z przypadków zaleca się dokonywanie oceny co 3-5 lat.

• Donostia-San Sebastián (Hiszpania): Miasto utworzyło urząd Ogólnego Planowania Zagospodarowania Przestrzennego dokonując rekonstrukcji kilku departamentów, opartej na współpracy i koordynacji różnych poziomów administracji. W konsekwencji powstała ogólna polityka mobilności, której głównym celem jest ograniczenie używania samochodów.
• Hasselt, Leuven, Sint-Niklaas (Belgia): “De Lijn”, flamandzki operator transportu publicznego, zmierza do osiągnięcia poziomu usług odpowiadającego poziomowi zapotrzebowania (powyżej podstawowego poziomu ustalonego przez prawo) używając narzędzia nazywanego „Netmanagement”. Narzędzie to stosuje ujednolicone i obiektywne metody badania do ujawniania nowych potrzeb wewnątrz sieci.
• Lucerna (Szwajcaria): „Zweckverband öffentlicher Agglomerationsverkehr Luzern" (ÖVL) (http://www.oevl.ch) zarządza organizacją i finansowaniem transportu publicznego w mieście i na otaczających je terenach miejskich. Trzech pracowników biura ÖVL prowadzi małe centrum operacyjne. Jeden przedstawiciel każdego z zaangażowanych samorządów odpowiedzialny jest za omawianie i opracowanie odpowiednich usług dla swoich „klientów”. W ten sposób można być pewnym, że lokalna wiedza, specyficzne potrzeby, modele podróży i planowane udoskonalenia są brane pod uwagę w procesie planowania.
• Niemcy: Ogólne plany transportu publicznego są wymagane przez niemieckie prawo. Plany te zwykle obejmują średnioterminowe strategie (w tym analizę lokalnych modeli podróży, liczby dotyczące podaży i popytu jak również podstawowy schemat sieci, rozkładu jazdy i finansowania) i powinny być aktualizowane co 5 lat. Organem odpowiedzialnym jest administracja okręgowa lub miejska (w zależności od wielkości i statusu miasta).
• Zjednoczone Królestwo: Lokalne władze przeprowadzają Planowanie Dostępności jako część bazy dokumentacji dla Lokalnych Planów Transportowych, gdzie dla każdego miasta / przedmieścia / wsi w ich okolicy analizują możliwość dostępu autobusem do centrów przyciągania (sklepy, szpitale etc.). Działania te służą opracowaniu strategii poprawienia dostępności i są jedną z danych do podjęcia decyzji o skupieniu inwestycji na transporcie publicznym.

HiTrans (2005a): Public Transport & Land Use Planning. Best Practice Guide 1. Publikacja własna HiTrans Consortium. ISBN 82-990111-2-4. www.hitrans.org.

PROSPECTS (2003): Developing Sustainable Urban Land Use and Transport Strategies. A Decision Makers Guidebook. Publikacja własna PROSPECTS Consortium. Do pobrania: http://www.ivv.tuwien.ac.at/forschung/projekte/international-projects/prospects-2000.html.

VDV Verband Deutscher Verkehrsunternehmen (2000): Stadtbus – Mobil sein in Klein- und Mittelstädten / Mobility in small and medium-sized towns by urban bus. Düsseldorf (Germany): Alba-Fachverlag (po niemiecku z angielskim podsumowaniem).

Monitorowanie wydajności operacyjnej

Tabela 1‑1: Pola zainteresowania w odniesieniu do podstawowej analizy (przykłady)